یادداشت محمدحسین جعفریان در روزنامه «قدس»
شماره ۶۹۲۱ ، ۱ اسفند ۱۳۹۰

و… من که سن و سالم به سالهای انقلاب قد می دهد با تماشای این برنامه ها همیشه خودم را جای نسل جوانی می گذارم که بناست با همین برنامه های صدا و سیما آن سالها را بشناسند. چون شوی تلویزیونی که چند هنرپیشه می آیند، چند کلامی می گویند و حاضران هم تشویق می کنند و… .
امروز وقتی حرف تحریمها می شود، حرف از گزینه های روی میز غربی ها، حرف از تاوان دادن به خاطر آرمانها و خون دادن برای باورها، نسل امروز باید بداند صاحب چه چیزی است که برای نگهداری از آن باید چنین بهای گزافی بپردازد. آیا رسانه های ما و رسانه ملی توانسته است، این مهم را به جوانانمان تفهیم کند؟ بیشتر فیلمها و سریالهای این دهه، با کیفیت پایین و ساخت نازل، فقط از سر رفع تکلیف، تولید می شوند و پس از دهه فجر، همه چیز فراموش می شود تا سال دیگر و دهه فجری دیگر.
چرا هنوز یک فیلم سینمایی عالی یا سریالی در حد و اندازه های «مختارنامه» در مورد حکایت انقلاب و آنچه بر این مردم رفته است، نساخته ایم؟ چرا از این ابزارهای نیرومند هنری و فرهنگی بهره نمی بریم تا برای نسل امروز شرح دهیم، چه گوهری را و با چه قیمتی به کف آورده اند؟ این در حالی است که رسانه ملی، هر سال نسبت به دهه فجر سال پیش، آشکارا، عقبگرد می کند.
شما را به خدا !اگر بیننده و شنونده رسانه ملی در این ده روز بوده اید، دستاورد آن را یک بار در ذهنتان مرور کنید. آیا با این جنس برنامه سازی، مخاطبی که تنها بناست از پشت قاب تلویزیون و امواج رادیویی، حقایق انقلاب عظیمش را دریابد، به ساحل امن می رسد؟ ناگفته نماند، گاه تک برنامه هایی در این میان، خوش درخشیدند، مانند مستند چند قسمتی «صراط» که از بخشهای خبری پخش می شد. هر چند انتقادهایی نیز به چگونگی نقل حقایق انقلاب بر آن وارد بود، اما در مجموع شعله ای از گرمای بهمن ۵۷ را می شد، در آن یافت.
جناب آقای ضرغامی !برادران من در رسانه ملی !این دهه فجر هم گذشت. یکسال فرصت هست تا دهه فجر بعدی. چطور است که برای تعطیلات نوروز، لشگری از برنامه سازان فرا خوانده می شوند تا هر شبکه، مجموعه ای در خور بسازد که مردم بخندند و تفریح کنند و… از ماه ها قبل مدیر هر شبکه ای به فکر سیزده روز نوروز است که البته سزاوار تقدیر نیز است و باید هم باشد. اما چرا هر سال برای دهه فجر چنین تدارکی نمی بینید؟ با شماری سرود و تصاویر تکراری و شوهای کم ارزش و چند تله فیلم و سریال نامرغوب، سر و ته آن را هم می آورید و خلاص!به خدا قسم حیف است. دریابید فرصتها را و دریابید این نسل تشنه را.