یادداشت محمدحسین جعفریان در روزنامه «قدس»
شماره ۶۹۱۹، شنبه ۲۹ بهمن ۱۳۹۰

من کلاس اول راهنمایی بودم که انقلاب به پیروزی رسید. ماه های منتهی به بهمن ۵۷ را خوب به یاد دارم. مدرسه «موثق عاملی» در خیابان دریا، مدرسه من بود. هر روز از کوی پنج تن، عده ای از مردم، به مسجد جوادالائمه(ع) در خیابان دهخدا می آمدند. سپس با جلوداری امام جماعت مسجد، چند پرچم و عکس امام(ره) و.. به دست گرفته و با شعارهای مختلف تا میدان شهدا- که آن روزها به سبب وجود یک مجسمه شاه در وسطش، میدان مجسمه نامیده می شد- راهپیمایی می کردند. در بین راه، گروه های دیگر مردم از دیگر محلات نیز سر می رسیدند و از به هم پیوستنشان، جمعیتی انبوه پدید می آمد.
یک خاطره که چند جای دیگر هم نقل کرده ام را، دلم می خواهد اینجا هم بنویسم. چون یادگاری از حس و حال آن روزهای مشهد است. در همین مدرسه موثق عاملی، در سرمای به گمانم دیماه بود، توی صف منتظر ورود به کلاسهایمان بودیم که ناگهان یک جیپ نظامی با چهار پنج نیروی ارتشی که آن روزها به گاردی ها مشهور بودند، جلوی مدرسه با ترمز پر سر و صدایی ایستاد. ارتشی ها، تر و فرز پایین پریدند و در یک آن ما دیدیم، سه چهار تا دانش آموز از صف کلاسها بیرون زدند و از نرده های سمت دیگر مدرسه به آن سوی پریدند و بنای دویدن گذاشتند. ارتشی ها هم چند تایشان به سرعت به دنبال آنها رفتند و دو تا هم با جیپ نظامی دور زدند و رفتند دنبال آن دانش آموزها. دو تا از ارتشی ها هم در مدرسه ماندند… بگذریم !قصد برپایی شب خاطره در این ستون ندارم، اما حالا که فکر می کنم، می بینم، دانش آموزان آن مدرسه حداکثر سوم راهنمایی و چهارده- پانزده ساله بودند. ببینید نوجوانی با این سن و سال، چه فعالیتهای انقلابی مهمی داشته که باید عده ای نظامی، با آن یال و کوپال، برای دستگیری اش به مدرسه هجوم بیاورند!
در هر حال، خوب است نوجوانان امروزی، حکایت آن روزها را بخوانند و ببینند، همسالانشان چه شاهکارهایی کرده و چطور این روزها را به آنها رسانده اند !هر وقت از خیابان دریا در کوی طلاب مشهد می گذرم، تا به دیوارهای مدرسه موثق عاملی و دبیرستان آیة ا… کاشانی در روبه روی آن می رسم، آن صحنه روبه رویم جان می گیرد و مهمتر از آن، همین دبیرستانی که گفتم در سالهای جنگ بود. باور می کنید این دبیرستان بیشتر از شصت شهید در جنگ داده است. یعنی خیلی بیشتر از کل شهدای بعضی شهرستانهای کشور !اگرچه امروز بسیاری از آن شعارها و آرزوها هنوز کامل نشده اند و نواقص بسیاری هست، اما شما را به خدا، قدر بدانید آن مبارزات و آن خونها و آن آدمها را!